Net nu ik, na bijna veertig jaar, niet meer voor Duitser word aangezien in Italië (Non sono Tedesco!), worden Annelin en ik in Nha Trang keer op keer met Russen verward. We worden op straat in het Russisch aangesproken en krijgen in restaurants zonder vragen de Russische menukaart op tafel. Bloedirritant.
Anders dan Ho Chi Minh Stad is Nha Trang vergeven van de Russen. Vrijwel de helft van de opschriften in de stad is ook in het Russisch. Ook het winkelaanbod is aangepast. Veel juwelenzaken, tassenwinkels (met in de etalage een opgezette struisvogel en krokodil, om te onderstrepen dat het juiste leer is gebruikt). En voor de inwendige Rus overal een rijk aanbod aan buffetten en goed gevulde rekken met sterke drank in elke minimarket.

 

 

 

 

 

Onze (ook Russische) duikleraar Konstantin weet wel hoe het komt dat Nha Trang booming is bij zijn volk. ‘Naar Egypte gaan we niet meer na de terroristische aanslagen en met Turkije hebben we ruzie. Dan blijft Vietnam over.’
Als ze allemaal zo aardig, behulpzaam en gemanierd waren als Konstantin, was het eigenlijk best leuk. Tot dan oefen ik maar op: Tôi không Nga! (Als het goed is: Ik ben geen Rus!)